เราจะลดความทุกข์ทรมานของกุ้งได้อย่างไร

This post has been translated from English to Thai. You can find the original post here.

คำว่า “shrimp (กุ้งขนาดเล็ก)” และ “prawn (กุ้งที่มีขนาดใหญ่กว่า)” มักถูกใช้แทนกันในภาษาทั่วไปเพื่อที่จะสื่อความหมายถึงสัตว์สายพันธุ่ต่างๆ ส่วนใหญ่จะอยู่ในกลุ่มอนุกรมวิธาน 3 กลุ่มที่แตกต่างกัน ได้แก่ อันดับล่าง Caridea, วงศ์ใหญ่ Penaeoidea และวงศ์ Sergestidae ชนิดของกุ้งที่ประกอบขึ้นเป็นสามกลุ่มนี้แตกต่างกันตามตำแหน่งที่อยู่ ประเภทของน้ำที่อาศัยอยู่ ขนาด วงจรชีวิต และพารามิเตอร์อื่นๆ

มีการจับสัตว์ประเภทเหล่านี้เป็นจำนวนมากทั่วโลก อย่างไรก็ตาม ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ปัญหาด้านจริยธรรมที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมนี้ได้รับการตรวจสอบอย่างใกล้ชิดมากขึ้น รายงานฉบับนี้สรุปปัญหาดังกล่าวและเสนอแนวทางในการปรับปรุงสถานการณ์

ประการแรก ผู้เขียนได้ชี้ให้เห็นว่าการศึกษาที่เกี่ยวกับความรู้สึกของกุ้งเป็นเรื่องใหม่ นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่สัตว์เหล่านี้ไม่ได้รับการพิจารณาทางศีลธรรมมากเท่ากับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์ปีก แต่นี่คือการเปลี่ยนแปลง ปัจจุบันมีการศึกษามากพอที่จะชี้ให้เห็นว่ากุ้งอาจมีความรู้สึกต่อประสบการณ์ทั้งในแง่บวกและลบได้ โดยหลายชนิดมีต่อมรับความเจ็บปวดและส่วนบูรณาการประสาทความรู้สึกสมอง ซึ่งเป็นเกณฑ์สำคัญในการรับความรู้สึก

เป็นเรื่องน่าเศร้าที่การจับกุ้งทำให้เกิดการบาดเจ็บ และแน่นอนว่ามักนำไปสู่ความตาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้เขียนรายงานว่า ขึ้นอยู่กับประเภทของการประมง ไม่ว่าจะเป็นการจับในเชิงอุตสาหกรรมหรือการจับด้วยตัวเอง กุ้งอาจต้องทนทุกข์จาก:

• ถูกสัตว์อื่นๆ ทับตายในอวน
• ขาดออกซิเจน
• ความเครียดรุนแรงในขณะที่พยายามหนี
• การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างกะทันหัน

โดยกุ้งที่รอดไปถึงท่าเรือเพื่อที่จะถูกขายให้ผู้บริโภคนั้นอาจถูกฆ่าในน้ำแข็งหรือต้มทั้งเป็น

อัตราการจับกุ้ง

จำนวนกุ้งที่จับได้ในแต่ละปีนั้นยากที่จะกำหนดได้ ข้อมูลเกี่ยวกับการจับสัตว์น้ำโดยทั่วไปจะแสดงเป็นหน่วยตัน ซึ่งไม่สามารถใช้ได้ในบางประเทศ และอาจไม่รวมถึงการจับโดยไม่ได้ตั้งใจด้วย อย่างไรก็ตาม ด้วยการใช้ค่าเฉลี่ยน้ำหนักของแต่ละสายพันธุ์ จึงสามารถประมาณจำนวนตัวของกุ้งที่ถูกจับในระดับคร่าวๆ ได้  ผู้เขียนได้ทำการคำนวณเหล่านี้ โดยมุ่งเน้นไปที่ 25 ประเทศที่มีการจับกุ้งมากที่สุด

โดยรวมแล้ว พวกเขาประเมินว่ามีกุ้งถูกจับมากกว่า 37 ล้านล้านตัวต่อปี และตัวเลขนี้อาจต่ำกว่าความเป็นจริง จีนคาดว่าเป็นประเทศที่จับกุ้งมากที่สุด คิดเป็น 67% ของปริมาณการจับทั้งหมด รองลงมาคือมาเลเซียที่ 15% และไทยที่ 6% ทำให้กุ้งเป็นสัตว์ที่ถูกฆ่าเพื่อการบริโภคของมนุษย์มากที่สุดบนโลกใบนี้ ซึ่งทำให้กุ้งกลายเป็นสัตว์ที่ถูกฆ่ามากที่สุดเพื่อการบริโภคเป็นอาหารของมนุษย์บนโลกของเรา

แม้ว่าจะยังต้องการหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับความรู้สึกของกุ้ง แต่ผู้เขียนให้เหตุผลว่าความทุกข์ทรมานของสัตว์นับล้านล้านตัวที่เกิดขึ้นซ้ำทุกปีเป็นปัญหาด้านจริยธรรมที่ร้ายแรงและควรได้รับการบรรเทา พวกเขาได้เสนอแนวทางหลายประการเพื่อบรรลุเป้าหมายนี้

การปรับปรุงสวัสดิภาพในขั้นตอนการจับและการฆ่า

ผู้เขียนแนะนำให้ลดระยะเวลาและน้ำหนักของอวนลากลง พร้อมกับเพิ่มความถี่ในการลากอวน วิธีนี้จะช่วยลดการกดทับและความเครียดของกุ้งที่อยู่ในอวน นอกจากนี้ เรือควรจะติดตั้งถังเก็บน้ำเพื่อกักกุ้งไว้โดยตรง แทนที่จะปล่อยให้พวกมันขาดอากาศหายใจบนดาดฟ้าเรือ และอาจติดตั้งอุปกรณ์ช็อตไฟฟ้าบนเรือเพื่อลดความทุกข์ทรมานในกระบวนการฆ่าได้

ลดจำนวนการจับสัตว์

วิธีที่เห็นผลได้ชัดที่สุดในการลดการจับกุ้งคือการสนับสนุนการเปลี่ยนไปบริโภคอาหารจากพืชทั่วโลก ขณะเดียวกัน ผู้เขียนได้เน้นย้ำแนวทางหลายประการในการลดสัตว์น้ำที่ถูกจับติดมาด้วย ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ในการประมงกุ้งและอาจมีสัดส่วนสูงถึง 90% ของน้ำหนักที่จับได้

โชคไม่ดีที่การปล่อยสัตว์น้ำที่จับติดมาด้วยนั้นไม่เพียงพอ เนื่องจากส่วนใหญ่มักได้รับบาดเจ็บหรือตายระหว่างการจับ อย่างไรก็ตาม มีอุปกรณ์ที่สามารถลดจำนวนสัตว์น้ำอื่นๆ ที่ไม่ต้องการอยู่ นอกจากนี้ ยังสามารถห้ามการใช้อวนลาก ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของการจับสัตว์น้ำที่ไม่ต้องการ หรือกำหนดเขตห้ามทำการประมงในพื้นที่ที่มีอัตราการจับสัตว์น้ำอื่นๆ ที่ไม่ต้องการสูง

การดำเนินนโยบายและการวิจัย

ผู้เขียนเน้นย้ำถึงความสำคัญของการปรับปรุงกฎระเบียบการประมงและการส่งเสริมการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ตัวอย่างเช่น การลดมลพิษในพื้นที่ทำการประมงสามารถช่วยลดการสูญเสียจากการเน่าเสีย ด้วยเหตุผลเดียวกันนี้ ควรปรับปรุงสุขอนามัยทั่วไปและแนวทางการอนุรักษ์ นอกจากนี้ การนำระบบฉลากมาใช้ยังสามารถส่งเสริมแนวทางปฏิบัติที่มีจริยธรรมมากขึ้นได้อีกด้วย

ในแง่ของการวิจัย จำเป็นต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับเกณฑ์สวัสดิภาพของกุ้งเพื่อระบุแนวทางการประมงที่ดีที่สุด นอกจากนี้ยังจะช่วยให้เข้าใจถึงความรู้สึกนึกคิดของกุ้งได้ดีขึ้น ซึ่งเป็นประโยชน์เสมอ เพราะเมื่อมีการยอมรับในประเด็นนี้มากขึ้น ผู้คนก็จะปฏิบัติต่อกุ้งอย่างมีจริยธรรมมากขึ้น

สำหรับมาตรการส่วนใหญ่ที่กล่าวถึง เทคโนโลยีใหม่  เช่น ปัญญาประดิษฐ์ การเรียนรู้ของเครื่อง ภาพถ่ายจากดาวเทียม และอื่นๆ สามารถมีบทบาทสำคัญในการช่วยปรับปรุงการดำเนินงาน

ผู้เขียนยังเน้นย้ำถึงความสำคัญในการคำนึงถึงสิทธิมนุษยชนด้วย ในบางประเทศ การจับกุ้งเป็นหนทางในการยังชีพเพียงอย่างเดียวของกลุ่มคนยากจน ความขัดแย้งอาจเกิดขึ้นระหว่างการประมงเชิงอุตสาหกรรมและการประมงขนาดเล็ก นอกจากนี้ ยังมีการบังคับใช้แรงงานในอุตสาหกรรมประมง โดยเฉพาะในประเทศไทย

ผู้สนับสนุนจะพบว่ารายงานนี้มีประโยชน์ในหลายด้าน เนื่องจากรายงานดังกล่าวให้รายละเอียดเกี่ยวกับแหล่งทำประมงกุ้งที่สำคัญทั่วโลก เน้นย้ำถึงปัญหาด้านสวัสดิภาพสัตว์และมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรม และให้แนวทางแก้ไขเพื่อลดความทุกข์ทรมานของกุ้ง ข้อมูลนี้สามารถใช้เพื่อสร้างความตระหนักรู้และผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนโยบายเพื่อปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด